Μετανάστευση στην Αγγλία ή μήπως όχι ;

Print

Εν έτη 2018 και όσοι έχουμε μετακομίσει Αγγλία τα τελευταία χρόνια, περιμένουμε την 18η Μαρτίου του 2019 για να καταλήξουν οι Βρετανοί στην τελική απόφαση σχετικά με την έξοδο της χώρας από την Ευρωπαική Ένωση. Πολλοί λέγανε ότι δε θα επηρεαστούν οι Έλληνες, και όχι μόνο, από το Brexit, αντιθέτως τα πράγματα έχουν ήδη αρχίσει να παίρνουν τον κατήφορο και να επηρεάζουν αρνητικά τις ζωές όλων μας.

Ας εξηγήσουμε πρώτα τι σημαίνει Brexit για όσους δεν έχετε πληροφορηθεί σωστά ή δε γνωρίζετε. Brexit είναι η απομάκρυνση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαική Ένωση. Σημαίνει άμεση αύξηση της φορολογίας, των ενοικίων και του γενικού κόστους ζωής στη χώρα όπως επίσης και στην αύξηση κόστους των προιόντων σε εισαγωγές και εξαγωγές. Η αύξηση της φορολογίας και ούτω καθεξής δε σημαίνει αυτόματα και αύξηση της μισθοδοσίας. Αυτό εξαρτάται καθαρά από την εταιρεία που εργαζέται ο καθένας αλλά και από τις αρμοδιότητες που υπηρετεί.

Εκτός από το οικονομικό κομμάτι το οποίο θα πλήξει σε μεγάλο βαθμό αρκετούς από εμάς, ένα ακόμα μεγάλο μειονέκτημα είναι και η αύξηση του ρατσισμού σε εθνικότητες εκτός της Βρετανικής. Ρατσισμός υπήρχε και θα υπάρχει πάντα, άνθρωποι που κρίνουν το ίδιο, ένα παραπάνω τώρα που ο εθνικισμός και ο λαικισμός βρίσκονται στην άρση τους λόγω της συγκεκριμένης απόφασης.

Το ερώτημα που γεννάται αυτομάτως χωρίς καν ακόμα να έχει παρθεί η τελική απόφαση από τη Βρετανική κυβέρνηση είναι το πώς θα αντιμετωπίσουν τους οικονομικούς μετανάστες της Αγγλίας και ποιο θα είναι το επίπεδο ζωής μετά το Brexit. Η προσωπική μου άποψη είναι πως δεν υπάρχει νόημα να μετακομίσει κάποιος Αγγλία καθώς ο ανταγωνισμός είναι πάρα πολύ μεγάλος, οι θέσεις εργασίας περιορισμένες, οι οικονομικές απολαβές δεν ανταποκρίνονται στο ακριβό κόστος ζωής και last but not least ο καιρός δε σου δίνει το κίνητρο για να αλλάξει η ψυχολόγια σου και να είσαι παραγωγικός. Αν το σκέφτεστε να έρθετε Αγγλία, καλό θα ήταν να το ξανασκεφτείς.!

Η μαμά μου δέχεται επιστροφές. Όλα είναι θέμα χρόνου..

Η δική σου ;

 

Το Ταξίδι μου Στο Άμστερνταμ – Φύσα Ρούφα Τράβα Τόνε

IMG_1595.jpg

Άμστερνταμ ή άαμ.. ήθελα και τα ‘παθα. Αυτό το ταξίδι ξεκίνησε πολύ απαισιόδοξα αφού 2 στάσεις πριν φτάσω στο αεροδρόμιο του Λονδίνου συνηδειτοποίησα ότι είχα ξεχάσει το διαβατήριο μου οπότε έπρεπε να επιστρέψω πίσω στο Λέστερ και να πάρω την επόμενη πτήση για Ολλανδία. – Όποιος δεν έχει μυαλό έχει πόδια – Ας προσπεράσουμε αυτό το γεγονός όμως και ας μιλήσουμε για τα θετικά αυτού του ταξιδιού.

Βρε Αία. Βρε Αία ! Βρε το Άμστερνταμ βρε το Άμστερνταμ ! Αρχικά, σε όλες τις στάσεις των λεωφορείων γύρω από το αεροδρόμιο υπάρχει προσωπικό το οποίο εξυπηρετεί με άψογη συμεριφορά τους τουρίστες με τυχόν απορίες που έχουν σχετικά με τις συγκοινωνίες. Δε θα δεις σκουπίδια στο δρόμο ούτε αμάξια αραγμένα αριστερά και δεξιά στους δρόμους να εμποδίζουν την κυκλοφορία.

IMG_1588.jpg

Η πόλη μαγευτική. Γεμάτη μαγαζιά με πολύ μεγάλη ποικιλία από φαγάδικα και μαγαζιά για να ξοδέψεις χρόνο και χρήμα. Τα coffee – shops βρίσκονται σε κάθε γωνιά της πόλης και αποτελούν πόλο έλξης για όσους θέλουν να τσιλάρουν. Τι εννοώ ; Στην Ολλανδία για όσους δε το γνωρίζουν τα τσιγαριλίκια και γενικά τα ναρκωτικά δίνονται ελεύθερα, σε περιορισμένα γραμμάρια στα μαγαζιά, με την προυπόθεση ότι δε θα καπνίσεις καπνό, δηλαδή κανονικό τσιγάρο. Με αυτή την τακτική, ο καθένας έχει δικαίωμα να δοκιμάσει ότι θέλει χωρίς να ξεπερνά τα όρια και να παραβιάζει τους νόμους της χώρας. Ένα δυνατό μπράβο στην Ολλανδία !

Η αρχιτεκτονική της πόλης θα σου τραβήξει επίσης το ενδιαφέρον. Ομοιόμορφα κτήρια, προσεγμένα στο μέγιστο μεταφέροντας ‘σε, σε μια διαφορετική δεκαετία. Φαντάζομαι ότι η θέα από τα παράθυρα αυτών των σπιτιών θα είναι μοναδική, ειδικά αν το τοπίο είναι χιονισμένο.

IMG_1592.jpg

Λίγα μόνο μέτρα από το κέντρο του Άμστερνταμ θα ξεδιακρίνεις τα κανάλια όπου μπορείς να κάνεις βαρκάδα και να απολαύσεις την πόλη με έναν πιο ρομαντικό τρόπο. Η άλλη λύση είναι ποδήλατο. Φυσικά και έχουν φροντίσει να υπάρχει ειδική λωρίδα για ποδηλάτες η οποία σου επιτρέπει να κινείσαι άφοβα στο κέντρο και να εκμηδενίζεις τις αποστάσεις.

IMG_1500.jpg

Τα μουσεία του Άμστερνταμ σας το υπόσχομαι θα τα αγαπήσετε. Η ιστορία και η τέχνη είναι τα δύο μεγαλύτερα ατού που έχει η χώρα. Ένα από αυτά είναι το μουσείο του διάσημου ζωγράφου Vincent Van Gogh. Όλη του η ζωή ξεδιπλώνεται σε ένα 5όροφο κτήριο, με απίστευτη διακόσμηση και αρχιτεκτονική. Διαρυθμισμένο με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να μην κουράζει τον επισκέπτη και να του κινεί το ενδιαφέρον μέχρι τη τελευταία στιγμή. Το εισιτήριο είναι 18ευρώ, λίγο τσιμπημένο αλλά χαλάλι του συγχωρεμένου.

IMG_1481.jpg

IMG_1480.jpg

Επίσης ένα μουσείο που δεν πρέπει να χάσετε είναι αυτό της Ιστορίας και Τέχνης του Άμστερνταμ Rijksmuseum. 3όροφο αν θυμάμαι καλά, γεμάτο με ιστορικούς θησαυρούς και πίνακες που θα σας αφήσουν έκπληκτους. 17,50 ευρώ το εισιτήριο και όπως καταλαβαίνετε θα μείνετε άφραγκοι αν τα γυρίσετε όλα οπότε στο δεύτερο μουσείο σταματήστε.

IMG_1581.jpg

IMG_1580.jpg

Ένας αρκετά αντιπροσωπευτικός τίτλος που θα έδινα στο Άμστερνταμ και γενικά στην Ολλανδία είναι “Μαγευτική χώρα για πλούσιους”. Και όποιος κατάλαβε κατάλαβε. Τώρα που τελείωσε το άρθρο μπορείτε να καταθέσετε ο καθένας ενα μικρό ποσό για το χαμογέλο του παιδιού, δηλαδή το δικό μου.

Η μαμά μου όταν έμαθε πως θα πάω πάλι ταξίδι μου είπε ότι δε βάζω κώλο κάτω.

Η δική σου ;

Κατακραυγή ή Φανατισμός – Ελλάδα 2018

01.jpg

Σήμερα το πρωί διάβασα την παρακάτω είδηση σε ένα ενημερωτικό site σχετικά με το βανδαλισμό του “Κόκκινου Αγγέλου”. Για όσους δε γνωρίζουν ο “Κόκκινος Άγγελος” αποτελεί ένα από τα έργα του καλλιτέχνη Κωστή Γεωργίου το οποίο αναπαριστά έναν έκπτωτο άγγελο στη Γη. Το συγκεκριμένο έργο είχε προκαλέσει από την αρχή αντιδράσεις καθώς οι Χριστιανοταλιμπάν της εκάστοτε περιοχής το χαρακτήρισαν ως δαιμονισμένο και το παρομοίασαν με τον Διάολο επειδή, λέει, έχει κόκκινο χρώμα. Και εκτός από τους κατοίκους του Παλαιού Φαλήρου βγήκε και ο δήμαρχος και είπε ότι δεν διακιολογούνται συνειρμοί με αξίες και έννοιες της Χριστιανικής Πίστης.. ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΑΥΤΟΥ πετάχτηκε και σαν τσουτσού ο αυτοαποκαλούμενος Πατήρ Κλεομένης και είπε τα κουλά του.

Στην αρχή, έμαθα ότι έκαναν αγιασμό στο άγαλμα για να το ξορκίσουν από τα δαιμόνια. Έπειτα, κάποιοι επιτήδειοι πέταξαν άσπρη μπογιά καταστρέφοντας μέρος του αγάλματος και τέλος, υπόθηκε ότι το έδεσαν με σχοινιά και το τράβηξαν με φορτηγό έτσι ώστε να το γκρεμίσουν. Και τα κατάφεραν.. Η λέξη βανδαλισμός δε νομίζω πως χαρακτηρίζει αυτή την απαράδεκτη στάση της Ελληνικής τοπικής κοινωνίας του Παλαιού Φαλήρου για ένα έκθεμα το οποίο ΔΕΝ τους ανήκει ΚΑΝ ! Θα δανειστώ τη φράση ενός φίλου η οποία λέει: Δηλαδή ρε μάγκες εσείς δε συμφωνείτε με τη τέχνη και με τον όποιο τρόπο έκφρασης της. Εμείς που δεν πιστεύουμε στο Χριστούλη και σε ότι άλλο θα πρέπει να κατουράμε κάθε τι ιερό σύμβολο ;

Screen Shot 2018-01-18 at 15.28.42.png

Η τέχνη είναι τρόπος έκφρασης διευρύνοντας τους πνευματικούς ορίζοντες του ανθρώπου από τη μονομέρεια μιας τεχνοκρατούμενης εποχής. Διαμορφώνει προσωπικότητα, χτίζει την κουλτούρα του λαού και συμβάλλει στην καλλιέργεια του κοινού καλού. Αλλά πάνω απ’όλα η τέχνη δε γνωρίζει από θρησκείες και ρατσισμό. Μέσα από αυτή την πράξη των συγκεκριμένων ανθρώπων καταλαβαίνεις πως η κοινωνία μας, συγκεκριμένα η Ελληνική χωρίς να βάζω στο ίδιο σακί όλους τους ανθρώπους, αποδεικνύει για ακόμη μία φορά την αμορφωσιά της, τον ταλιμπανισμό της και το πόσο πίσω είμαστε και θα είμαστε σε θέματα τα οποία άν είχαμε δώσει προτεραιότητα χρόνια πριν, το παρόν μας θα ήταν εντελώς διαφορετικό.

Γνωρίζω ότι τα άτομα που με διαβάζουν έχουν επίπεδο και είναι ανοιχτόμυαλα. Ας είναι τουλάχιστον αυτή η γενιά που θα κάνει τη διαφορά χτίζοντας ένα καλύτερο μέλλον όχι μόνο για έμας αλλά και για τις επόμενες γενιές.

Η μαμά μου, μου είπε να είμαι περήφανος για την καταγωγή μου αλλά κάποιοι δε με αφήνουν.

Η δική σου ;

Η Ζωή Στο Εξωτερικό – Αλήθειες & Ψέματα

Να φύγω ή να πεθάνω σ’ ένα φλαμένγκο απάνω, μάτια μου ; Αυτό θα ήταν ιδανικά το soundtrack του σημερινού θέματος. Με αφορμή, λοιπόν, ένα μήνυμα ενός φίλου ρωτώντας με πως είναι η ζωή στην Αγγλία, πήρα 5fdba80ac84a852c7ae755048το θάρρος να σας εξηγήσω τι εστί ξενιτιά.

“Φλέβα η ζωή που γρήγορα χτυπά” λέει ο στίχος του τραγουδιού και κάπως έτσι πριν 1μιση χρόνο αποφάσισα να φύγω από την Ελλάδα χωρίς να υπάρξουν δεύτερες σκέψεις. Η κατάσταση της χώρας από το 2008 είχε πάρει ήδη τον κατήφορο και έπειτα από πολλές προσπάθειες εύρεσης εργασίας συνδιάζοντας καλό εργασιακό περιβάλλον και ικανοποιητικές απολαβές, κατέληξα σε ένα αερόπλανο με 2 βαλίτσες και ένα στρώμα yoga στην πλάτη. Ας δούμε τι υπερισχύει για τις αλήθειες και τα ψέματα της ζωής στο εξωτερικό.

Αλήθεια Νο1: Δε χρειάζεσαι πολλά λεφτά για να κλείσεις εισιτήρια και απλά να αλλάξεις χώρα. Χρειάζεσαι, όμως, ένα ποσό περίπου των 2.000ευρώ για να καλύψεις τα πρώτα έξοδα τα οποία είναι σπίτι (deposit + ενοίκιο πρώτου μήνα μέχρι να βρεις μια εργασία για να έχεις τα πρώτα σου έσοδα), περίπου 150ευρώ για το φαγητό (εξαρτάται από που θα ψωνίζεις καθώς οι τιμές στα σούπερ μάρκετ ποικίλουν) και τέλος 100 – 150ευρώ για μια στοιχιώδης διασκέδαση είτε αυτό είναι ένα ποτό είτε ένα σινεμά βρε αδελφέ. Οι παραπάνω τιμές είναι μηνιαίες.

Ψέμα Νο1: Είναι ψέμα ότι μπορείς να μείνεις μόνος σε σπίτι αν υπάρχει οικονομική στενότητα και δεν υπάρχει κάποιος να σε βοηθήσει στα πρώτα σου βήματα. Συνήθως, πρώτα νοικιάζεις δωμάτιο σε sharing house και όταν τα savings είναι okay κάνεις την επόμενη κίνηση.

Αλήθεια Νο2: Τα σπίτια στην Αγγλία είναι όντως απαράδεκτα. Τα περισσότερα κτήρια είναι παλιά καθώς ο νόμος της χώρας απαγορεύει την κατεδάφιση αλλά επιτρέπει τη συντήρηση – αναπαλαίωση. Δε ξέρω αν είναι θέμα οικονομίας από την πλευρά του ιδιοκτήτη ή από θέμα κουλτούρας, πάρ’αυτα τα σπίτια παραμένουν στο ίδιο χάλι ακόμα και αν ο προηγούμενος ένοικος το έχει σχεδόν καταστρέψει. Καταλήγουμε στο ότι για να βρεις ένα προσεγμένο δωμάτιο – σπίτι – διαμέρισμα θέλει αρκετό ψάξιμο (Οι τιμές εξαρτώνται από την περιοχή και την παλαιότητα του κτηρίου).

Ψέμα Νο2: Δεν έχω να διαψεύσω κάτι. Τα λέει όλα η αλήθεια μου. Είμαι αθώος κύριε Δικαστά !

Αλήθεια Νο3: Ο καιρός. Φίλες μου ο καιρός δεν παλεύεται. Κρύο. Πολύ κρύο. Αν ποτέ αποφασίσετε να μετακομίσετε Αγγλία ρίξ’τε καμιά μπουχάρα πάνω σας αντί για μπουφάν. Βέβαια, αν έχει κέφια ο καιρός τον Αύγουστο θα υπάρξει ένα 10ήμερο με τρελή ηλιοφάνεια και ταυτόχρονα ζέστη.

Ψέμα Νο3: Λένε ότι στην Αγγλία βρέχει συνέχεια. Μπούρδες. Το κρύο και η υγρασία αρκούν για να έχεις μια ολοκληρωμένη μίζερη ημέρα.

Αλήθεια Νο4: Νόμος και τάξη. Ωραία Αμερικανιά – αν δεν την έχετε παρακολουθήσει ακόμα, do it. Το καλό στην Αγγλία είναι πως υπάρχουν κανόνες και τους τηρούν σε μεγάλο βαθμό. Τα πρόστιμα δεν είναι φούσκες και η αστυνομία κάνει συχνές περιπολείες σε δρόμους και μέρη εστίασης (Το έκαναν και πριν τις τρομοκρατικές επιθέσεις, Ω ΝΑΙ!).

Ψέμα Νο4: Είναι ψέμα όσοι υποστηρίζουν πως στην υπόλοιπη Ευρώπη δεν πετάνε σκουπίδια στους δρόμους ή στα πεζοδρόμια. Όπου και αν έχω ταξιδέψει, ακόμα και στην Αγγλία, υπάρχουν εκείνοι που θα πετάξουν τη γόπα από το τσιγάρο στο πεζοδρόμιο ή το μπουκαλάκι από το νερό ακόμα και αν υπάρχει κάδος με εντοιχισμένο τασάκι στα 5 μέτρα.

Αλήθεια Νο5: Οι μισθοί είναι ένα κομμάτι αυτής της χώρας το οποίο θα το αγαπήσετε. Το χαμηλότερο ωρομίσθιο που μπορεί κάποιος να χρεώσει είναι 6.50 λίρες δηλαδή 7.30ευρώ την ώρα. Αυτή η τιμή ισχύει για μαγαζιά εστίασης, καταστήματα και πρακτικές. Όπως καταλαβαίνετε, ο μισθός για δουλειά γραφείου μπορεί να φτάσει και τις 2.000 λίρες για κάποιον που έχει 3 – 4 χρόνια προϋπηρεσία στο αντικείμενο του.

Ψέμα Νο5: Κάποιοι υποστηρίζουν ότι στην Αγγλία δε θα πάρεις προαγωγή γιατί είσαι μετανάστης για ούξου από ‘δω παλιόβρωμιάρη μετανάστη και άντε στη χώρα σου να πούμε. (Παραλύω, νιώθω το κόσμο κάτω από τα πόδια μου να χάνεται..). Μεγάλο ψέμα. Αν αξίζεις θα πάρεις προαγωγή και εννοείται ότι ο μισθός ανεβαίνει ουουου κι ανεβαίνειιι ουου κι ανεβαίνειι…

Αλήθεια Νο6: Στους δρόμους εκτός από αρκετούς χλιδάτους τυπάδες και ημίγυμνες γκόμενες θα δείτε και άστεγους αλλά και ναρκωμανείς – αλκοολικούς. Οι άστεγοι και οι ναρκωμανείς δεν είναι επικίνδυνοι καθώς δεν υπάρχει η αντίστοιχη ενέργεια πάνω τους για να ασκήσουν σωματική βία. Από την άλλη πλευρά, οι αλκοολικοί που περιφέρονται στους δρόμους έχουν μια τάση είτε προς λεκτική βία είτε σε ακραίες καταστάσεις να έρθετε πιο κοντά (και όχι με την καλή έννοια).

Ψέμα Νο6: Πολλοί λένε ότι οι άστεγοι πεινάνε σε τούτη τη χώρα. Ψέμα. Όλοι οι άστεγοι και όσοι χρήζουν βοήθειας λαμβάνουν ένα χρηματικό ποσό από τον εκάστοτε δήμο ως στήριξη. Ότι αφορά τα ρούχα, προμηθεύονται καθαρά ρούχα από τα charities shops και ντόπιους φιλέσπλαχνους.

Αλήθεια Νο7: Η ζωή στην Αγγλία είναι ακριβή. Πληρώνεις πολλά για το σπίτι, για το φαγητό, για το ποτό, για τον καφέ, για το parking, για τα μέσα μαζικής μεταφοράς, για τα ρούχα.. Μέχρι στιγμής δεν έχουν κοστολογήσει την αναπνοή. Όταν γίνει και αυτό θα σας ενημερώσω.

Ψεμα Νο7: (Σε αυτό το σημείο ψάχνω τις τσέπες μου για καμιά ξεχασμένη λίρα…)

Αλήθεια Νο8: Είναι αλήθεια ότι δένεσαι ένα παραπάνω με άτομα που κατάγονται από τον ίδιο τόπο με σένα και πιθανόν αυτές οι παρέες να καταλήξουν σε φιλίες χρόνων.

Ψέμα Νο8: Το ψέμα είναι πως το 1/10 από τα άτομα με ξένη καταγωγή που θα γνωρίσεις θα σε αποδεχτούν και θα βρείτε κοινά σημεία.

Αλήθεια Νο9: Τα πανεπιστήμια στην Αγγλία είναι πολύ μπροστά. Ανοιχτόμυαλοι καθηγητές με γνώσεις που έχουν να σου δώσουν χρήσιμες πληροφορίες από τις εμπειρίες τους, σύγχρονες εγκταστάσεις φουλ εξοπλισμένες και με σταθερά προγράμματα.

Ψέμα Νο9: Είναι ψέμα ότι χαρίζουν βαθμούς στην εξεταστική περίοδο και ότι περνάνε σπουδαστές ακόμα και αν δε το αξίζουν.

Αλήθεια Νο10: Οι περισσότεροι ντόπιοι ξεκινάνε το ποτό στις 6 το απόγευμα και καταλήγουν να γλεντικοπάνε στο night club Tropicana. Που ; Στο night club Tropicana.

Ψέμα Νο10: Οι ντόπιοι δε γλεντικοπάνε στο night club Tropicana. Απλά γλεντικοπάνε.

Αυτά είχα να σας πω περί ζωής στην Αγγλία. Ελπίζω να σας άρεσε και να βοήθησα κάπως να ξεκαθαρίσει το τοπίο για όσους σκέφτονται να φύγουν από Ελλάδα. Με λίγα λόγια, η ζωή στο εξωτερικό δεν είναι άσχημη. Έχει τα καλά της έχει και τα κακά της. Το θέμα είναι να τα ‘χεις καλά με τον εαυτό σου και να ξέρεις τι θες. Και μη ξεχνάτε. Αν δεν κουνήσουμε εμείς τα χεράκια μας, όσα παρακαλετά και αν ρίξουμε στο Θεό, προκοπή δε θα δούμε.

Μια κυρία στο αεροπλάνο μου είχε πει: Πατρίδα είναι όπου σε πληρώνουν και νιώθεις ασφαλής. Σπίτι είναι εκεί που δε σταματάς να χαμογελάς.

 

 

Το Ταξίδι Μου Στο Δουβλίνο – Που Να Πας & Τι Να Δεις

IMG_1070.JPG

Με το χέρι στην καρδιά σας λέω πως το Δουβλίνο είναι μία από τις πιο ωραίες πόλεις της Ευρώπης. Η έκταση της δε ξεπερνά τα 84.421 τ.χλμ. πάρ’αυτα, είναι γεμάτη από καταπράσινα πάρκα, ομοιόμορφη αρχιτεκτονική στα κτήρια της και κάτι που δε θα παρέλειπα, φυσικά, απίστευτη νυχτερινή ζωή. Ας τα πάρουμε όμως με τη σειρά.

IMG_1117.JPG

Wellington

Τοπία: Το πρώτο και το καλύτερο που θα σας πρότεινα να δείτε είναι το Phoenix Park. Είναι το μεγαλύτερο urban πάρκο της Ευρώπης (wow) γεμάτο δένδρα και σπάνια φυτά τα οποία δεν υπάρχουν σε άλλα σημεία του πλανήτη. Το επιβλητικό μνημείο που βρίσκεται ανατολικά του πάρκου με την ονομασία Wellington θα σας κλέψει την εντύπωση καθώς έχει ύψος 62 μέτρα και μαντέψτε.. είναι όλο φτιαγμένο από πέτρα. Στις τέσσερις πλευρές του μνημείου υπάρχει από μία επιγραφή με τις πιο αξιοσημείωτες μάχες της χώρας. Όσοι με ακολουθείτε στο instagram καταλάβατε πόσο είχα ενθουσιαστεί με το συγκεκριμένο καθώς είχα ανεβάσει περίπου πέντε – έξι instastories. Όσοι δεν με ακολουθείτε θα το βρείτε από το Θεό.

zoo.01.jpg

Συνεχίζουμε με τον πανέμορφο ζωολογικό κήπο του Δουβλίνου. Αν και δεν υποστηρίζω τέτοια μέρη καθώς θεωρώ ότι τα ζώα πρέπει να βρίσκονται στο φυσικό τους περιβάλλον και όχι να υπάρχει χρηματικό αντίτιμο καθορίζοντάς ‘τα ως ενα είδος προς θέαμα, αγόρασα το εισιτήριο μετά από αρκετή σκέψη. Μεγάλοι προαύλιοι χώροι, καθαρές πλατφόρμες και ευρύχωρα υπόστεγα για τα ζώα σε κάθε γωνιά σε κάνουν να σκέφτεσαι πως τουλάχιστον τα ζώα δεν βρίσκονται εκτεθημένα στις άσχημες καιρικές συνθήκες. Διαφορετικά είδη ζώων που είμαι σίγουρος ότι θα απολαύσετε να δείτε.

IMG_2790.JPG
IMG_1118.JPG

Ο Καθεδρικός Ναός του Χριστού και ο ναός του Αγίου Πατρίκιου είναι από τα must που πρέπει να επισκεφθείτε. Η τιμή του εισιτηρίου είναι μόνο 7ευρώ και πιστέψτε με αξίζει τον κόπο.

museum.01.jpg

IMG_2805.JPG

Μουσεία: Το Μουσείο Ιστορίας και το Εθνικό Μουσείο της Ιρλανδίας θα σας αφήσει με το στόμα ανοιχτό. Νεοκλασσικά κτήρια γεμάτα πληροφορίες από το παρελθόν και αυθεντικά εκθέματα ή απομιμήσεις τα οποία θα ήθελες σίγουρα να τα διακοσμήσεις κάπου στο σπίτι σου. Επίσης, όποιος με ακολουθεί στο instagram θα θυμάται το κεφάλι ταράνδου που ανέβασα και με ταράξατε στα μηνύματα. Όσοι δε με ακολουθείτε, για να μη το βρείτε από το Θεό κάντε την κίνηση και πατήστε follow @x.yiannis τώρα.

Επιπλέον, το μουσείο DUBLINIA είναι επίσης ένα μέρος που αξίζει να επισκεφθείτε καθώς όλη η ιστορία της Ιρλανδίας βρίσκεται στο τριόροφο κτήριο βόρεια του Δουβλίνου. Η τιμή του εισιτηρίου περιλαμβάνει ξενάγηση, live performance από ηθοποιούς και τίποτα άλλο. Με 7ευρώ εισιτήριο και πολλά παρέχουν για να είμαστε ειλικρινής. Όσοι είναι λάτρεις των Vikings θα το εκτιμήσουν λίγο παραπάνω.

Guinness.01.jpg

Guinness.02.jpg

Τελευταίο και αγαπημένο μέρος να πάτε είναι το εργοστάσιο της Guinness. Ναι.. ναι.. καλά ακούσατε. Η Guinness έχει διαμορφώσει έναν πολύ όμορφο χώρο με εκθέματα σχετικά με την ιστορία της μπύρας και τον τρόπο παραγωγής της. Για εμάς τους μπεκρίδες υπάρχει και η ιερή αυτή στιγμή της δοκιμής. Τι εννοώ.. Σας δίνουν ένα τεράστιο ποτήρι, εγώ θα το έλεγα και κουβά, με μπύρα απευθείας από την παραγωγή. Στον τελευταίο όροφο του κτηρίου υπάρχουν τραπέζια για το κοινό με πανοραμική θέα του Δουβλίνου.

temple bar.01.jpg

Φαγητό – Ποτό: Temple Bar. Αχ το Temple Bar. Αν κάποια μέρα παντρευτώ σαν ταπεινό χαμομηλάκι που είμαι (Σιγά μωρή Ματίνα Μανταρινάκη) εκεί θα γίνει. Είναι το πιο γνωστό μπαράκι της Ιρλανδίας με ποικιλία πάνω από 450 ποτά και συγκεκριμένα ουίσκι. Έτσι για να λέτε ότι μάθατε κάτι από αυτό το άρθρο, στα παλαιά χρόνια, το μπαρ ήταν στάση λεωφορείου και έπειτα από… κάτι… δε θυμάμαι τι, το μετέτρεψαν σε αυτό που είναι σήμερα.

Ωστόσο, μην περιοριστείτε εκεί μόνο. Στον ίδιο δρόμο θα βρείτε και άλλα μπαρ ή μπυραρίες. Κάθε βήμα και μπαρ που λέει και η παροιμία (ντόινκ).

Πάμε στην πιο ιερή στιγμή της ζωής μας. Στην κατανάλωση φαγητού. Σαν καλοφαγάς που είμαι, ψάχτηκα και βρήκα το καλύτερο μέρος για να φάω και έπειτα από αρκετές σχολαστικές ερωτήσεις στους ντόπιους κατέληξα στο Bunsen. Ένα σχετικά μικρό μαγαζί, φουλ στον κόσμο και πολύ ευγενικό προσωπικό. Προσφέρουν μόνο μπέργκερ και τηγανητές πατάτες σε αρκετά λογικες τιμές (7,99ευρώ το μονό και 9,99ευρώ το διπλό).

Πιο αναλυτικά παραγγέλνεις ένα απλό cheeseburger και σου φέρνουν αυτό που θα δείτε παρακάτω. Αρκετά απλό σε εμφάνιση καθώς τα ασημένια πιατελάκια με τη λαδόκολλα σου θυμίζουν και λίγο χωριό. Όταν ανοίγεις όμως το χαρτί, αντικρίζεις το καλύτερο θέαμα ΈΒΕΡ.

bunsen.01

bunsen.02

 

 

 

 

 

 

Για να μη μιλήσω για τη γεύση.. Όχι δε θα μιλήσω μη με πιέζετε..

Αυτά είχα να σας πω για το ταξίδι μου στην Ιρλανδία. Ελπίζω να σας άρεσε και να σας έδωσα ένα μικρό δείγμα για το τί εστί Δουβλίνο. Εξάλλου ένα μικρό break από την άσχημη ρουτινιασμένη μας καθημερινότητα, βοηθάει.

Η μαμά μου, μου είχε ευχηθεί να μπορέσω να ταξιδέψω σε όλο τον κόσμο μια μέρα. Πιστεύω έχω κάνει καλή αρχή μέχρι τώρα..

Η δική σου ;

Η μαμά μου είπε πως..

05d6b1caf7864d968ff55ebbc251b08d..όλα τα παιδάκια έχουν δικαίωμα στη ζώη και στα όνειρα και στο να κάνουν και εκείνα με τη σειρά τους δικά τους παιδάκια όταν μεγαλώσουν. Όχι πως είναι απαραίτητο αλλά τουλάχιστον έχουν την επιλογή να το κάνουν. Θυμάμαι, στο νηπιαγωγείο μας είχε φωνάξει μια μέρα η διευθύντρια για να μας πει ότι τα παιδάκια δεν μαλώνουν μεταξύ τους, δεν κρατάνε κακίες και δεν κρίνουν το ένα το άλλο γιατί δεν είναι σωστό. Και πως όταν μεγαλώσουμε πρέπει να γίνουμε καλοί άνθρωποι που θα αλληλοσεβόμαστε ο ένας τον άλλον. Αυτό λογικά κάπου στο πέρας των χρόνων ξεχάστηκε καθώς μπήκε στη μέση η παράδοση, η θρησκεία, η εφηβεία, η μαγκιά, η μαμά – κατίνα, ο μπαμπάς – τραμπούκος, το σόι, ο μισογυνισμός, ο κομπλεξισμός και άλλα πολλά. Και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Στην ηλικία των 5 χρόνων ξεκινάει το νηπιαγωγείο. Στα 7 το δημοτικό και στα 13 το γυμνάσιο. Στα 15 ξεκινά το λύκειο και μπαίνει επίσημα στην εφηβεία. Ξέρει τι θέλει και τι είναι. Έχει διαμορφώσει χαρακτήρα. Θυμάσαι εσύ πως ήσουν ; Τι ήθελες και τι αναζητούσες ; Στα 18 αποδεσμεύεται από τις σχολικές υποχρεώσεις και ξεκινά η ενήλικη ζωή με τα όσα προβλήματα που θα μπορεί να έχει και τα όσα κόμπλεξ έχει φορτωθεί από τα σχολικά του χρόνια. Γιατί να είμαστε εμείς αυτοί που θα του κουνήσουμε το δάχτυλο και θα του επιβάλλουμε το πως θα ζήσει, το τί θα κάνει ή το πώς θα ντυθεί ; Γιατί να είμαστε εμείς οι δικηγόροι του διαβόλου και να μεταφέρουμε όλα τα κόμπλεξ μας σε ένα νέο παιδί γεμάτο όνειρα ; Καλή η θρησκεία, καλή η παράδοση, ακόμα πιο καλή η ιστορία μας. Αλλά φτάνουν. Αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Το μέλλον το κρατάμε στα χέρια μας και αντί να το εξελλίσουμε το ποδοπατάμε και το εξευτελίζουμε. Η νομοθεσία υπάρχει για να οριοθετούμε κάποια πράγματα. Όταν τα ξεπερνάμε θεωρούμαστε παραβάτες και πάμε φυλακή. Τα τρανσέξουαλ άτομα και όποια άλλα ανθρώπινα όντα που η κοινωνία δε θεωρεί “φυσιολογικά” δεν έχουν ξεπεράσει κανένα όριο. Δεν σε έχουν βλάψει, δε σε έχουν βρίσει, χτυπήσει, γκαντεμιάσει, κλέψει, βιάσει, σκοτώσει. Απλά θέλουν να ζήσουν τη ζωή τους όπως εκείνοι θεωρούν ότι θα είναι ευτυχίσμενοι. Ας μη μπούμε εμπόδιο στις ζωές τους αν δε θέλουμε να είμαστε υπεύθυνοι για τυχόν δυσάρεστα γεγονότα.

Εμένα η μαμά μου, μου λεγε όταν μεγαλώσω να γίνω ένας καλός άνθρωπος στην κοινωνία. Η δικιά σου ;